وبلاگ مدرسه انقلاب
» امام خمینی (ره)
امام آمد چه امامی
????کسی که عمر پر برکت خود را صرف خدمت به مردم و نجات ایران و آزادمردان جهان از سلطه چپاولگران ،خونریزان واستبدادگران جهانی کرد و فرزند عزیز خود را در این راه مقدس تقدیم کرد
???? کسی که دشمنان از صلابتش به خود می لرزیدند.اما یارانش عاشقانه او را دوست داشتند،بزرگ مردان و پهلوانان نامی ایران ،چون شهید همت خرازی،سردار سلیمانی و....خاک پایش را توتیای چشم خود می کردند،اما او با آن همه صلابت در جمع رزمندگانی که از شوق دیدارش، های های گریه می کردند،می گفت من در مقابل شما احساس حقارت می کنم.
چه قدر انسان می تواند اخلاص داشته باشد که دهها سال مجاهدت خود را نبیند و وقتی می بیند خود در جمکران است و رزمندگان در جبهه در برابر آنان احساس حقارت می کند،
من با او چند میلیارد سال نوری فاصله دارم که با اینکه وظیفه خود را در مورد کشورم و جامعه یا دانش آموزانم انجام نداده ام همواره طلبکار انقلاب و جامعه خود هستم.خوشا به حال آن معلم، ان صنعتگر،آن پزشک ،آن کارگر ،آن مدیر،... که چون او تاحد توان خدمت کرده وباز هم خود را بدهکار جامعه می داند
????من حقیر اگر، مثلا قرار باشد فردا چند اتوبوس دانش آموز را به اردو ببرم شاید شب خوابم نبرد .چگونه ممکن است یک انسان اینقدر آرامش داشته باشد که بعد از پانزده سال دوری از وطن ،با اینکه او و دیگران احتمال ایجاد نقص عمدی در هوا پیما را منتفی نمی دانستند انگار نه انگار که باید در فرودگاهی پیاده شود که گارد ویژه شاه آنرا احاطه کرده بودند.واحتمال هر واقعه ای مانند کشتار پانزده خرداد وجود داشت ،انگار نه انگار که مسئولیت سنگین هدایت انقلاب از داخل کشور را باید به عهده گیرد
???? کسی که با یازده میلیون نفر شرکت کننده بزرگترین تشییع جنازه طول تاریخ جهان در تهران برایش برگزار شد
????با این که هر عراقی حد اقل یکی از اقوام دور یا نزدیکش در جنگ با او و یارانش کشته شده اند ،عکس او در جای جای عراق ودر بسیاری از خانه های عراقی ها وجود دارد.در پیاده روی اربعین و زیارت امامان معصوم عراق این مورد بارها دیده شده است.
کاش بعضی از دولتمردان کنونی ما به جای احساس حقارت در برابر امریکا و اروپا ،در عمل خدمتگزار مردم بودند
قل اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاءُ وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَاءُ ۖ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
بگو: «بارالها! مالک حکومتها تویی؛ به هر کس بخواهی، حکومت می‌بخشی؛ و از هر کس بخواهی، حکومت را می‌گیری؛ هر کس را بخواهی، عزت می‌دهی؛ و هر که را بخواهی خوار می‌کنی. تمام خوبیها به دست توست؛ تو بر هر چیزی قادری.
